Wie is eigenlijk verantwoordelijk voor een veilig CLV-systeem?
Het antwoord dat ik krijg verrast me nog regelmatig.
Veel installateurs voelen zich verantwoordelijk. Logisch ook. Zij werken aan de cv-installatie en willen hun werk veilig uitvoeren.
Maar de juridische eindverantwoordelijkheid voor een collectief CLV-systeem ligt bij het bestuur van de VvE.
En daar zit meteen het dilemma.
De meeste VvE-bestuurders hebben helemaal geen technische kennis van CLV-systemen. Zij zijn afhankelijk van het advies dat ze krijgen.
Juist daarom vind ik onafhankelijk advies zo belangrijk.
Want als degene die het advies geeft óók belang heeft bij het vervangen van een CLV-systeem, hoe objectief is dat advies dan nog?
Een onafhankelijk inspecteur heeft maar één belang: vaststellen hoe het systeem er echt aan toe is. Soms blijkt dat een systeem nog jarenlang veilig gebruikt kan worden. Soms zijn maatregelen nodig. Maar die conclusie moet altijd gebaseerd zijn op feiten, niet op commerciële belangen.
Voor installateurs zie ik hierin ook een belangrijke rol.
Kom je tijdens onderhoud een CLV-systeem tegen waarvan de kwaliteit onbekend is? Stel dan gewoon de vraag aan het VvE-bestuur of de beheerder:
“Weet u hoe de technische staat van het CLV-systeem is?”
Daarmee leg je de verantwoordelijkheid terug waar die hoort en help je de VvE om een weloverwogen beslissing te nemen.
Ik ben benieuwd hoe jullie dit ervaren.
Is voor VvE-besturen volgens jou altijd duidelijk waar hun verantwoordelijkheid begint en eindigt?